Joel’s Diary

Leiderschap en dromen

Afgelopen donderdag hadden we voor de besturen van alle Alpha studentenvereniging een trainingsavond-ding, met het thema leiderschap. Erg interessant, maar het zette ook tot nadenken. Een van de dingen die me vooral trof was dat leiderschap ook bij jezelf begint. Nou is dat niet perse iets revolutionairs ofzo: het moge duidelijk zijn dat leiderschap een kwaliteit is die je kan hebben als persoon, het is niet iets dat ver van je persoonlijkheid staat, maar iets dat deel van jou is. Om een betere leider te worden moet je een goede leider van je eigen leven worden.

Een goede leider van mijn eigen leven zal ik nooit worden (alleen met Gods hulp kan dat echt), maar ik ben ook voorzichtig in het verkondigen van mijn discipline en andere essentiele kwaliteiten. Wat heel duidelijk naar voren kwam in de presentatie voor mij was dat je eerst je eigen coach moet zijn, dan pas kan je iemand anders coachen. Om het effe heel vaag te maken kan je dat noemen “Train een gezonde geest, ziel en lichaam”.

De link die niet direct werd gelegd maar wel in de discussie naar voren kwam een beetje, en in mij opkwam is dat je ook moet dromen. Als leider moet je ook durven dromen. Het is soms moeilijk om de toekomst in te zien en er is een heel fijn balans tussen niet druk maken over de toekomst en helemaal niet dromen. Het resultaat is dat je dan steeds in dezelfde gaten valt en je terugkijkt op een tijd die niet perse leerzaam is, of dat je echt zecht “wow, ik ben veranderd”. Je mag dan wel elke dag wat leren, soms valt dat nog best tegen.

Vroeger had ik passie: ik zat uren achter de computer, droomde over de dingen die ik wilde, en deed wat ik kon met de berperkte middelen die ik had. Ik maakte dingen die niet nuttig waren, nog lang niet klaar, maar ik had plezier. Inmiddels mis ik die passie: ik droom niet genoeg, en ik wil met niet druk maken over de toekomst, maar je moet blijven dromen. Ik denk dat ik dat de laatste tijd vergeten ben. Als je droomt, dan ga je ook je taken prioritiseren en bedenken wat je nou echt voor elkaar wil krijgen. Een time-management workshop een tijdje terug benadrukte dat ook erg: bepaal eerst je doel, dan ga je vanzelf prioritiseren. Dus, ik ga er mee aan de slag! Ik ben wel aan ‘t dromen, maar the dream continues! (oh ja, en leiderschap is daar denk ik ook wel een deel van )

When I grow up…

So I haven't figured out what I want to be or what I want my business card to say, but something along the lines of
- Embedded Software Developer in an R&D Lab
- Ambient Intelligence Expert
- Manager for Special IT Projects
- Senior Web Developer
- Can't say, it's at a startup in stealth-mode

You've probably spotted the computers-pattern by now. Unfortunately, the field is so broad, I have no clue what exactly I wanna do, so for now I've picked something that's interests me. One day I'll find the perfect job, and the best part is that someone already knows what that is.

I could eat nothing but injera for a year

Our Ethiopian Dish by LollyKnit

Injerra be wott! I could eat the stuff forever and still not have enough. Ok, almost. Why almost? Well, Injerra has the tendency to expand in your stomach, meaning afterwards you feel veeerrryyy full.
Other than that, I hope it’s what we eat in heaven: a sour pancake with sauces on top in lots of different tastes and colours. The best part: you eat with your hands! Now that does mean lots of clean hands, and then you get to eat eat eat. The best? Dorro wot: spicey chicken stew, and coming in second best tibs: fried spiced pieces of meat
And euh, it’s been a while since I had Injerra, so one day sometime soon

“How great is our God!”

Soms dan heb je van die momenten dat je een beetje in een dipje zit. Het leven gaat zo z’n gang: d’r gebeurt van alles, en je leeft dag op dag, week op week, en het vliegt vliegensvlug voorbij. Er gebeuren tuurlijk ook geweldige dingen: een geweldige vriendin, een leuke excursie, lol met vrienden, maar toch knaagt het soms toch wel. Ik heb het altijd wel moeilijk gehad met stille tijd: m’n leven is er eigenlijk te chaotisch voor. Maar, geestelijke voeding is wel belangrijk, en ik zit elke zondag in de kerk en heb om de week erg goede discussies tijdens m’n Alpha kring. En soms, tja, dan blijven dingen terug komen.

Vorige week donderdag hadden we tijdens kring het over wijsheid aan de hand van het tweede deel van Jakobus 3, waar het over wijsheid in relatie tot ‘leraren’ gaat. Erg bemoedigend vond ik het, vooral de realisatie dat God ons gewoon die wijsheid wil geven. Vandaag dook ik weer eens in m’n bijbel, met behulp van een leesrooster waarmee ik erg achter loop… De eerste tekst was uit 1 Korinthiers 2, waar het gaat over de geest van God, en de wijsheid. Het was voor mij geweldig om de discussie over wijsheid daarmee te verbinden: dat naast dat die wijsheid van God zo enorm groot is, we ook door de geest van God wijsheid over God en zijn gedachten krijgen.

Iets anders dat steeds terug komt is dat de gemeente van God en kerken soms zo menselijk zijn. Mensen vinden dit niet goed, dat niet goed, dit schandaal, die imperfectie, of vind de kerk zich “de enige echte kerk”. Het tweede bijbelgedeelte ging door in 1 Korinthiers, dit maal hoofdstuk 3, over de gemeente die verdeeld is, waarbij iedereen zegt een ander geloof te hebben (van Apollos, Paulus,). Er staat dan in vers 7:

7 Het is niet belangrijk wie plant of wie begiet; alleen God is belangrijk, want hij doet groeien.

Ik denk dat in veel gemeentes dat wordt vergeten: niet alleen door mensen die klagen, maar ook door dominees, kerkenraden, oudsten en andere bestuurlijke organen. Soms vraag je je echt af voor wie z’n eer nou iets wordt gedaan.

Maar eh, nu lees je dit en denk je, waar gaat dit over Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat God soms zo geweldig goed is: juist als jij het niet verwacht, ziet zitten of bemoediging nodig hebt is ‘ie d’r voor je. Je kan d’r op vertrouwen, voor vragen, en hij doet geweldige dingen

I’ll spend my golden years in Addis Abeba

So, I figured I'd better blog some more. I have some extra time right now, so figured, why not write something really enlightening. While catching up on blogs, came across an entry all about a site called Plinky, which provides prompts on what to write and connects it all nice and Web-2.0-ey. Pretty cool, so I figured I'd try it. To be very honest I once had a similar idea, but hey, nothing new under the sun right?

So why Addis Abeba? "What's in a name?" really does tell you a lot here, Addis Abeba means "new flower" and it really ain't that bad of a place. I lived there a couple of years, and maybe it's just childhood reminiscence, but the simplicity of life sometimes there really was wonderful. Plus, you could build yourself a palace there for really, not much money at all. It's good that I'm not going to be retiring for a while though: I really haven't started a career yet and there is soooo much I'd just really like to do.

So, really when I'd say I want to retire in Addis Abeba, maybe I really mean that I just wanna go back there some day. It'd be cool: but someday

My new blog-a-thon

So I’ve decided that once again, I want to blog more actively. There’s so much knowledge out there, and every day I see cool stuff I want to share, but also there’s lots of things in life that I like to comment on and dig up. I’m not committing to any type of frequency: don’t think I can keep at that, but just every once in a while a blog will show up

This blog is both Dutch and English: de Dutch feed going to social network Hyves, and the English feed being replicated to Facebook. This site, joelhaasnoot.nl will contain all the posts. Some things I wanna talk about are (not necessarily in English tho )
- 2008 past and 2009 as the future
- New media and it’s impact on society, culture and the growing youth
- Life in general and the cool things that happen
- Trips I take and places I go
- Faith, the church and God in my life (should have listed that first…)

Meer bloggen :)

Ten eerste, sorry Hyves-fanaten. Er ging inderdaad wat mis met het importeren van oude berichten. Het laatste bericht was inderdaad maanden oud, maar WordPress doet nu wel weer lief en het hele bericht staat er

Maar ik ga dus meer bloggen. Schrijven vind ik soms toch wel leuk, en zo horen mensen die we wat minder vaak zien toch nog van me. Naast Nederlands ga ik ook het een en ander in het Engels schrijven, maar die krijg je op Hyves niet te zien, op facebook wel. Ik wil onder andere meer gaan schrijven over:
- Treinen en dingen daarover
- Hoe 2008 was en de toekomst in 2009
- Herinneringen aan Ethiopie
- Nieuwe Media en de invloed op cultuur en jeugd
- Kerk en mijn geloof
- Andere leuke dingen die er gebeuren in m’n leven

Hoe lang ik het volhoud, geen idee, en ik ga er dus ook geen frequentie aan hangen: dat werkt niet . Maar meer schrijfsels komen er dus aan!

VS Vakantie: Texas tot nu toe

Al weer bijna twee weken geleden ben ik uit Pennsylvania vertrokken en 3 uur in ‘t vliegtuig gezeten naar “Dallas-Fort Worth Airport”. Ik verblijf hier in Arlington, wat precies tussen Fort Worth en Dallas in ligt, bij vrienden uit Ethiopie, de Lemleys. Bij aankomst kon ik al heel snel (sneller dan ik had verwacht) in “werk” duiken: ik ben als vrijwilliger aan ‘t helpen in de IT afdeling. Verschillende projectjes doe ik en het is erg leuk om te doen: niet alleen om professioneel met je vakgebied bezig te zijn en te zien “dit kan ik worden en hier kan ik werken”, maar ook om te zien wat er gebeurt op “het veld” en wat God aan het doen is door het werk. De organisatie is een zuster-organisatie van Wycliffe, en specialiseert zich in het ondersteunen en trainen van lokale vertalers in bijbelvertaal projecten.

Maar, tussen alles door is er natuurlijk ook tijd voor touristische dingen. Daarnaast ben ik niet de enige vrijwilliger: er is ook een andere jongen (uit Boston) die een soort onofficiele stage doet.
Het eerste weekend zijn we eerst naar “Dinosaur Valley” geweest, een natuurpark waar in de stenige ondergrond van de rivier dino voetstappen zijn gevonden. Ze zijn op een aantal plekken goed te zien (met een beetje dromen ), en was wel leuk om te zien, alleen veel te warm. Het is hier gemiddeld zo’n 36-39 graden buiten. Daarna gingen we naar het grootste windmolen complex ter wereld: km na km windmolens (en je dacht dat de NOP erg was).
De volgende maandag zijn we eerst naar een vliegtuigmuseum gegaan (omdat het treinmuseum gesloten was), wat erg leuk was, en vervolgens langs een vriendin van Calvin die in een winkel aan ‘t werk was. Aan de andere kant van de weg, was wel een ander treinmuseum, dus daar zijn we effe binnengelopen en kregen we een tour. Toen ik vertelde dat ik in nederland het een en ander aan treinen deed kreeg ik meteen de volledige tour en de historische achtergrond.
Op een dag tussenin moesten we wat logistieke dingen doen voor een reisje van de Lemleys, mensen en autos uitwisselen enzo, en onderweg zijn we naar het “Dr Pepper Museum” geweest. Dr. Pepper voor de niet kenners is een cola-zwarte frisdrank met een net iets ander smaakje dat soms een beetje op tandpasta lijkt (heel klein beetje )
Het volgende weekend was een groot deel van de Lemleys weg, en mocht ik bij een van de IT lui verblijven. Erg leuk, zie je weer eens wat anders en leer je weer mensen beter kennen. Zaterdags zijn we naar Six Flags gegaan, dat is wat minder met 37 graden, maar toch errruugg genoten. Omdat het zo warm was hadden ze een actie en dus was het ook redelijk betaalbaar, 14 euro.
En vandaag zijn we dan naar het treinmuseum in Dallas. Erg leuk, ze hebben er een hectare sporen naast elkaar gewoon volggegooid met treinen, en ze hebben nog meer staan, dus het wordt nog wel eens uitgewisseld.

En verder: gewoon aan ‘t genieten van ‘the american life’. Fastfood heb ik binnenkort echt wel genoeg op: maar ‘t eten is wel lekker moet ik zeggen. Elke dag weer een andere kenten zo ongeveer: vandaag waren ‘t er zelfs twee. Maar ja, het is goed te betalen, dus klagen doe ik niet. Vanavond bijvoorbeeld voor 4.25 een groot bord met friet en een “chicken salad sandwich” in een restaurant waar je wordt geholpen enzo. Maar dat zal ook wel met de dollar te maken hebben

Foto’s volgen binnenkort!

VS Vakantie: Dag 9

Omdat er 8 andere gasten waren, kreeg ik een bank, en was ik redelijk vroeg wakker. Rond 8:15 vertrok ik met het overgebleven deel van de familie (de andere 2 moesten vroeger aanwezig zijn om techniek voor te bereiden) naar de kerk, en de gasten die bleven slapen gingen naar de tweede dienst. De kerk heeft 4 diensten in de tijd die nodig is voor 2: er loopt een traditionele dienst parallel aan een dienst in een wat moderner jasje, en de dominee staat in een van de twee diensten, en de andere dienst krijgt het geprojecteerde beeld. We gingen eerst naar de dienst, en tijdens de tweede dienst heb ik meegekeken bij de techniek en het gebouw verder gezien. Daarna werd er gelunchd met hamburgers en knakworsten op de gril, en moesten we al snel weer verder. David, Danielle en ik gingen naar “Messiah College” om daar af te koelen door op binnenbanden te drijven in het riviertje daar. Messiah is een christelijk hogeschool/universiteit waar Tom werkt en Anne ook naar school gaat. Het was erg verfrissend en ook leuk om te doen. Daarna kreeg ik de tour van de school van Danielle en een vriendin die er ook was, en werd ik via een omweg door de McClarys opgehaald. Onderweg pizza opgehaald en vroeg naar bed: maandag naar NYC!

VS Vakantie: Dag 8

De volgende morgen was het weer vroeg op: om 7:00 zaten we weer in de auto, deze keer richting Philadelphia. Tom en ik zouden om 9:30 met een tour mee gaan en Gina ging d’r broer verassen met een ontbijtje. Het plan van Gina ging niet door, en we kwamen in file terecht waardoor we een kwartier te laat waren voor de tour. In plaats daarvan hebben we onze eigen tour gedaan, rond alle historische plekken in Philadelphia. Philadelphia is de geboorteplaats van de Amerikaanse regering en daar is de “constitution” geschreven en getekend. Hier sta ik met Tom voor de Liberty Bell, een geschenk van Engeland aan de VS ooit, maar met een grote scheur er in.

Nadat we alles hadden gezien hebben we “Philly chease steaks” gekocht uit een karretje op de stoep. Het duurde even maar was lekker. Daarna gingen we door naar New Jersey, waar Tom vandaan komt en z’n ouders nog steeds wonen, voor een demostratie en uitreiking van Karate van een neefje. We hebben de demostratie gemist omdat we weer in de file terecht kwamen, maar de uitreiking en het aansluitende feestje (lees “veel eten”) hebben we wel meegemaakt. Daarna gingen we nog even langs een “farmers market” Tom z’n ouders die ook bij de uitreiking waren. Op de terugweg hebben we pizza besteld en opgehaald toen we in Carlisle waren. Vrienden van de Hales kwamen slapen (8 man ), dus die kwamen eerst nog, en toen zijn Tom en ik met de vaders en kinderen die op bezoek waren naar de “Sports Emporium” gegaan, een combinatie karten, laser-gamen en arcade. David werkt daar, en hij had nog een hele collectie muntjes om te gebruiken in de arcade spelletjes. Daar hebben we dus een tijdje rondgehangen: zoiets doe ik niet snel als ik ervoor moet betalen . Thuisgekomen hebben we nog even gekletst en toen naar bed…