Maar, tussen alles door is er natuurlijk ook tijd voor touristische dingen. Daarnaast ben ik niet de enige vrijwilliger: er is ook een andere jongen (uit Boston) die een soort onofficiele stage doet.
Het eerste weekend zijn we eerst naar “Dinosaur Valley” geweest, een natuurpark waar in de stenige ondergrond van de rivier dino voetstappen zijn gevonden. Ze zijn op een aantal plekken goed te zien (met een beetje dromen ), en was wel leuk om te zien, alleen veel te warm. Het is hier gemiddeld zo’n 36-39 graden buiten. Daarna gingen we naar het grootste windmolen complex ter wereld: km na km windmolens (en je dacht dat de NOP erg was).
De volgende maandag zijn we eerst naar een vliegtuigmuseum gegaan (omdat het treinmuseum gesloten was), wat erg leuk was, en vervolgens langs een vriendin van Calvin die in een winkel aan ‘t werk was. Aan de andere kant van de weg, was wel een ander treinmuseum, dus daar zijn we effe binnengelopen en kregen we een tour. Toen ik vertelde dat ik in nederland het een en ander aan treinen deed kreeg ik meteen de volledige tour en de historische achtergrond.
Op een dag tussenin moesten we wat logistieke dingen doen voor een reisje van de Lemleys, mensen en autos uitwisselen enzo, en onderweg zijn we naar het “Dr Pepper Museum” geweest. Dr. Pepper voor de niet kenners is een cola-zwarte frisdrank met een net iets ander smaakje dat soms een beetje op tandpasta lijkt (heel klein beetje )
Het volgende weekend was een groot deel van de Lemleys weg, en mocht ik bij een van de IT lui verblijven. Erg leuk, zie je weer eens wat anders en leer je weer mensen beter kennen. Zaterdags zijn we naar Six Flags gegaan, dat is wat minder met 37 graden, maar toch errruugg genoten. Omdat het zo warm was hadden ze een actie en dus was het ook redelijk betaalbaar, 14 euro.
En vandaag zijn we dan naar het treinmuseum in Dallas. Erg leuk, ze hebben er een hectare sporen naast elkaar gewoon volggegooid met treinen, en ze hebben nog meer staan, dus het wordt nog wel eens uitgewisseld.

En verder: gewoon aan ‘t genieten van ‘the american life’. Fastfood heb ik binnenkort echt wel genoeg op: maar ‘t eten is wel lekker moet ik zeggen. Elke dag weer een andere kenten zo ongeveer: vandaag waren ‘t er zelfs twee. Maar ja, het is goed te betalen, dus klagen doe ik niet. Vanavond bijvoorbeeld voor 4.25 een groot bord met friet en een “chicken salad sandwich” in een restaurant waar je wordt geholpen enzo. Maar dat zal ook wel met de dollar te maken hebben

Foto’s volgen binnenkort!

Nadat we alles hadden gezien hebben we “Philly chease steaks” gekocht uit een karretje op de stoep. Het duurde even maar was lekker. Daarna gingen we door naar New Jersey, waar Tom vandaan komt en z’n ouders nog steeds wonen, voor een demostratie en uitreiking van Karate van een neefje. We hebben de demostratie gemist omdat we weer in de file terecht kwamen, maar de uitreiking en het aansluitende feestje (lees “veel eten”) hebben we wel meegemaakt. Daarna gingen we nog even langs een “farmers market” Tom z’n ouders die ook bij de uitreiking waren. Op de terugweg hebben we pizza besteld en opgehaald toen we in Carlisle waren. Vrienden van de Hales kwamen slapen (8 man ), dus die kwamen eerst nog, en toen zijn Tom en ik met de vaders en kinderen die op bezoek waren naar de “Sports Emporium” gegaan, een combinatie karten, laser-gamen en arcade. David werkt daar, en hij had nog een hele collectie muntjes om te gebruiken in de arcade spelletjes. Daar hebben we dus een tijdje rondgehangen: zoiets doe ik niet snel als ik ervoor moet betalen . Thuisgekomen hebben we nog even gekletst en toen naar bed…

Vervolgens liepen we langs de andere twee “memorials”, voor de oorlogen in Korea en Vietnam. We begonnen trek te krijgen, en vonden dat het tijd voor lunch was. Ik wilde graag naar de “National Air en Space Museum”, en we besloten daar eerst te gaan eten. Het was een MacDonalds, Pizza Hut en nog iets in een, maar het was nogal een “eetfabriek”. Eerst bestellen bij een van de 15 cassieres en daarna ophalen, en het was er erg druk Daarna hebben we ruim 2.5 uur in het Museum rondgelopen: erg leuk om alles te zien. Daarna moest David terug naar huis om te gaan werken, Danielle was het zat, en ging dus mee. Tom en ik gingen nog door naar “the Capitol”, het parlamentsgebouw, en het “Museum of Natural History”. Ze hadden er een mooie collectie opgezette dieren, en nog veel meer, maar aan het eind was ik wel effe -”musea-moe”.

We liepen daarna terug naar de Metro, en namen de auto naar Carlisle, waar de Hales wonen. Daar hebben we even gegeten, en toen gingen we naar de “Drive-in”, echt amerikaans: een bios in de open lucht, en nog spotgoedkoop ook. Voor $6 (dus 3.85 euro) kan je twee films kijken, van 9:15 tot rond 1:15. De films waren “The Dark Night” (Batman) en “Journey to the center of the earth”, allebij wel aardig, de tweede wat minder. De ervaring was leuk: je zit daar voor je auto in een tuinstoel of in de auto, met je autoradio aan voor het geluid en voor je staan nog meer autos voor een giga-groot scherm. Het was nogal donker, maar hier is ‘t idee:


Ik kon gelukkig wakker blijven, dat was eerdere avonden nog niet echt gelukt, maar om 2:00 lag ik dan in bed

De bowlers

Toen we terug waren was het weer wat later en had het onderhand eindelijk lekker geregend. Het is dan nu ook weer wat koeler geworden. Anne moest ‘s avonds weer werken, en ik heb m’n foto’s online bijgewerkt en de verslagjes geschreven. En dat was weer een heerlijke dagje vakantie

Dinsdag heb ik eindelijk eens een beetje kunnen uitslapen: je moet toch nog een beetje gewend raken aan al die rare tijden. Helemaal geweldig gaat het nog niet: om 0:00 ben ik echt helemaal kapot, toen ik zondag avond een film keek was ik voor het einde in slaap gevallen… Rond 11 uur zijn we naar de “Cherry Crest farm” gegaan: daar werkt Josiah, en die moest nog wat papierwerk doen. Omdat hij d’r werkt mag de hele familie altijd gratis en krijgen ze ook 50% korting op al ‘t eten (en voor mij was had ‘ie nog een kaartje om een gast mee te nemen). Het is een kinderboederij achtig iets, maar meer focus op de boederij dan de dieren met leuke activiteiten voor vooral kinderen. De grootste attractie was een doolhof in een maisveld, rondom het thema energie. Je moest allemaal stukjes van de kaart zoeken die op verschillende plekken in het doolhof verstopt waren. We hebben er uiteindelijk ongeveer anderhalf uur rondgelopen en hebben ‘t einde en heel wat kaart stukjes gevonden Hier wat foto’s:

Fiets + Water = Mist machine – erg verfrissend

De doolhof wandelaars: van link-rechts Chelsea, ik, en Anne

Vanaf de hooibalen die in het doolhof stonden, die op de vorige foto staan, kon je ook mooie foto’s maken van de passerende toeristen treintjes.

In het Doolhof stonden ook dit soort grappige dingen

En nog een mooie stoomtrein, het spoor loopt tussen de boederij attracties door.

En Josiah is zondag 16 geworden, en heeft z’n “Learners Permit”, hier voor het eerst aan het rijden.

En verder, niet al te veel gedaan ‘s Avonds nog een film gekeken (ok, 90%, want het was nogal laat ) , en tussen door het een en ander gedaan, maar niks snappenends.

Het was erg leuk om te zien en mee te maken, al moet ik zeggen dat de wedstrijd zelf niet heel geweldig was: niet al te veel actie in het spel en de Barnstormers verloren dan ook. En dat was zondag, straks meer over maandag, dinsdag en woensdag…

Hier wonen de McClarys, in Willow Street, een klein amerikaans dorpje, vergelijkbaar met Renswoude. In de eerste foto zie je een van de drie auto’s die ze hebben: maar als je met z’n 9-en hier in Amerika woont is dat wel nodig .

‘s Avonds gingen we eten bij vrienden van de McClarys die in “de stad”, Lancaster, wonen. Daar hebben we ook een rondje gemaakt, en er staan daar op een straathoek een aantal van deze stoelen opgesteld, ze zaten zelfs lekker: (rechter foto zit ik rechts, voor de duidelijkheid).

En dat was weer Dag 2, dag 3 volgt…

Bij de gate aangekomen had zich al een lange rij gevormd voor de security check: je krijgt eerst een interviewtje over waar je naar toe gaat, wat je bij je hebt en wat je hebt ingepakt, en daarna moet je door de detectors en alles uit je broekzakken en jassen uit enzovoort. Daar was ik al wel snel doorheen, en toen konden we wachten op het instappen, wat ook al wel snel begon. Even later zat ik in het vliegtuig op mijn plekje: aan de rechterkant bij het raam, heel dicht bij de deur waar we instapten. Er zaten wel twee mensen naast me, maar dat ging verder goed.

En tja, wat doe je dan tijdens een vlucht van 8.5 uur De film op het scherm heb ik maar overgeslagen: het geluid-ding van m’n stoel deed het niet. In plaats daarvan heb ik me vermaakt met m’n muziek en tv series op m’n Palm en een film op m’n laptop. Ergens heb ik ook nog ruim een uur geslapen, al was ik inmiddlels m’n kussentje kwijt tussen alle troep die bij m’n voeten lag. En eten is er tuurlijk ook: lunch, ik ging voor de kip, en twee keer een snack tussendoor. De koffie was echter niet te drinken, nog nooit zo’n vieze koffie gehad: de tweede keer toch maar Cola genomen.

Na 8.5 uur kwamen we aan in Philadelphia. Alle formulieren had ik al ingevuld in het vliegtuig, en ik was binnen 10 minuten bij de bagagebanden. De man van Immigratie dienst was heel aardig en waarschuwde me al dat ik de jas die ik aan het dragen was de komende week niet nodig zou hebben vanwege de hitte . De bagage liet vervolgens even op zich wachten, maar al snel had ik m’n koffer en was ik “buiten”. Dat buiten is een beetje relatief, want echt logisch is het vliegveld niet, maar ik heb de McClarys gevonden, Anne en d’r vader kwamen me ophalen.

We reden terug naar Willow Street, het dorpje waar de McClarys wonen. Onderweg meteen m’n eerste amerikaanse fast food meegemaakt, Taco Bell. Btje vage tent, en de keus was een beetje overweldigend, en je mocht natuurlijk zoveel frisdrank tappen als je wil. Na ongeveer twee uur (incl. de stop) waren we dan bij de McClarys thuis. M’n vriendin Anne moest meteen gaan werken, maar ik kreeg meteen de tour van het huis. De rest van de middag en avond heb ik niet al te veel gedaan: wat ge-internet en met een half oog Tv gekeken. En dat was dus dag 1 Hieronder nog wat foto’s, en later meer.

Geweldig die NS: Vertraging…

Het vliegtuig staat al te wachten:

Lunch: (en ja, ik had al 3/4 op toen ik bedacht dat een foto leuk zou zijn):

Wolken, wolken en nog eens wolken:

Land in zicht:

Scrabbelen met de jongste twee McClarys:

http://flightaware.com/live/flight/USA799/history/20080718/0913Z/EHAM/KPHL