Joel’s Diary

VS Vakantie: De heenreis

Om 5:45 ging de wekker ‘s morgens in Ede. Na alle laatste dingetjes te hebben gepakt en een snel ontbijt te hebben gegeten zat ik een half uur later in de auto op weg naar het station met m’n vader en twee broertjes, Desta en David. Al snel waren we in Utrecht, maar de aansluitende trein had 15 minuten vertraging en kwam ook nog eens op een ander perron, dus we waren ietsje later op Schiphol. Daar ging ik meteen maar inchecken: het was er redelijk druk. De mensen voor mij moesten extra betalen voor de 10kg te zware koffer, maar mijn koffer was precies 23 kilo. Daarna was het koffie en warme chocomel (voor David en Desta) drinken bij de Burger King, waarna ik al snel naar de gate moest. Eerst nog door de paspoortcontrole en toen naar de gate lopen.

Bij de gate aangekomen had zich al een lange rij gevormd voor de security check: je krijgt eerst een interviewtje over waar je naar toe gaat, wat je bij je hebt en wat je hebt ingepakt, en daarna moet je door de detectors en alles uit je broekzakken en jassen uit enzovoort. Daar was ik al wel snel doorheen, en toen konden we wachten op het instappen, wat ook al wel snel begon. Even later zat ik in het vliegtuig op mijn plekje: aan de rechterkant bij het raam, heel dicht bij de deur waar we instapten. Er zaten wel twee mensen naast me, maar dat ging verder goed.

En tja, wat doe je dan tijdens een vlucht van 8.5 uur De film op het scherm heb ik maar overgeslagen: het geluid-ding van m’n stoel deed het niet. In plaats daarvan heb ik me vermaakt met m’n muziek en tv series op m’n Palm en een film op m’n laptop. Ergens heb ik ook nog ruim een uur geslapen, al was ik inmiddlels m’n kussentje kwijt tussen alle troep die bij m’n voeten lag. En eten is er tuurlijk ook: lunch, ik ging voor de kip, en twee keer een snack tussendoor. De koffie was echter niet te drinken, nog nooit zo’n vieze koffie gehad: de tweede keer toch maar Cola genomen.

Na 8.5 uur kwamen we aan in Philadelphia. Alle formulieren had ik al ingevuld in het vliegtuig, en ik was binnen 10 minuten bij de bagagebanden. De man van Immigratie dienst was heel aardig en waarschuwde me al dat ik de jas die ik aan het dragen was de komende week niet nodig zou hebben vanwege de hitte . De bagage liet vervolgens even op zich wachten, maar al snel had ik m’n koffer en was ik “buiten”. Dat buiten is een beetje relatief, want echt logisch is het vliegveld niet, maar ik heb de McClarys gevonden, Anne en d’r vader kwamen me ophalen.

We reden terug naar Willow Street, het dorpje waar de McClarys wonen. Onderweg meteen m’n eerste amerikaanse fast food meegemaakt, Taco Bell. Btje vage tent, en de keus was een beetje overweldigend, en je mocht natuurlijk zoveel frisdrank tappen als je wil. Na ongeveer twee uur (incl. de stop) waren we dan bij de McClarys thuis. M’n vriendin Anne moest meteen gaan werken, maar ik kreeg meteen de tour van het huis. De rest van de middag en avond heb ik niet al te veel gedaan: wat ge-internet en met een half oog Tv gekeken. En dat was dus dag 1 Hieronder nog wat foto’s, en later meer.

Geweldig die NS: Vertraging…

Het vliegtuig staat al te wachten:

Lunch: (en ja, ik had al 3/4 op toen ik bedacht dat een foto leuk zou zijn):

Wolken, wolken en nog eens wolken:

Land in zicht:

Scrabbelen met de jongste twee McClarys: